Asetilen, karbon disülfür ve hidrojen: IIC gaz grubunun özel durumları

Hidrojen, asetilen ve karbon disülfür, IIC gaz grubunun en iyi bilinen üç üyesidir: üçü de 0,5 mm'den küçük aralıklardan alev geçirir ve milijulün yalnızca yüzde bir ya da ikisi kadar enerjili kıvılcımlarla tutuşur. Bunun ötesinde davranışları çok farklıdır. Asetilen hava olmadan patlayarak bozunabilir ve bakırla patlayıcı bileşikler oluşturur; bu yüzden alev sızdırmaz muhafaza standartları asetilen ortamları için düz flanşlı bağlantıları ve bakır alaşımlarını kısıtlar. Karbon disülfür yüzeylerde yalnızca 90 °C'de tutuşur; bu nedenle IIC'nin yanı sıra T6 sıcaklık sınıfı da gerektirir. Hidrojen yalnızca T1 gerektirir ve diğer ikisi için kabul edilemeyen IIB+H2 ekipmanla karşılanabilir.

Bu yazı üç gazı karşılaştırır, her birine özgü kısıtlamayı ve bunun alev yolları, malzemeler ve sıcaklık sınıfları açısından anlamını açıklar ve üçünün de bulunduğu bir tesis için ekipman seçimini adım adım çözer.

Temel noktalar

• Hidrojen (MESG yaklaşık 0,29 mm), karbon disülfür (yaklaşık 0,34 mm) ve asetilen (yaklaşık 0,37 mm) üçü de IIC'dir; bu grup MESG değeri 0,50 mm veya daha küçük olan gazları kapsar.
• Asetilen hava veya oksijen olmadan da patlayarak karbon ve hidrojene bozunabilir; gözenekli bir dolgu malzemesiyle doldurulmuş tüplerde asetona çözünmüş olarak taşınmasının ve üst patlama sınırının %100 olarak verilmesinin nedeni budur.
• Asetilen bakır ve gümüşle darbeye duyarlı asetilürler oluşturur. IEC 60079-1, asetilen ortamlarına yönelik alev sızdırmaz muhafazalarda bakır ve bakır alaşımlarını kısıtlar; IEC 60079-0 da aynı nedenle bakır alaşımlarına ilişkin bir madde içerir.
• IEC 60079-1 (2014 baskısı), asetilen ortamlarında düz flanşlı bağlantılara yalnızca aralık en fazla 0,04 mm, genişlik en az 9,5 mm ve muhafaza hacmi en fazla 500 cm³ olduğunda izin verir.
• Karbon disülfürün kendiliğinden tutuşma sıcaklığı 90 °C'dir; bu yüzden yalnızca T6 ekipman (85 °C) kabul edilebilir. Ilık bir buhar borusu veya bir lamba onu tutuşturabilir.
• Hidrojen IIC'dir ama yalnızca T1'dir (kendiliğinden tutuşma sıcaklığı 560 °C). IIB+H2 işaretli ekipman hidrojen için kabul edilebilir, ancak asetilen veya karbon disülfür için asla.

Tek grup, üç farklı gaz

IIC gaz grubu, alev iletimi ve kıvılcım duyarlılığıyla tanımlanır: ISO/IEC 80079-20-1'de belirtildiği gibi MESG (maksimum deneysel güvenli aralık) değeri 0,50 mm veya daha küçük ya da MIC (minimum tutuşturma akımı) oranı 0,45'in altında olmalıdır. Bu iki değer, bir alev sızdırmaz muhafazanın bağlantılarının ne kadar dar olması gerektiğini ve kendinden emniyetli bir devrenin ne kadar az enerji açığa çıkarabileceğini belirler. Bir yüzeyin ne kadar ısınabileceği, bir gazın yüksek konsantrasyonda nasıl davrandığı ya da yapı malzemeleriyle nasıl tepkimeye girdiği hakkında ise hiçbir şey söylemez. Bu konularda üç IIC gazının neredeyse hiçbir ortak yanı yoktur.

MESG değerleri IEC komitesi deney verilerinden alınmış tipik rakamlardır; farklı laboratuvarlar biraz farklı sayılar bildirir. Yayımlanmış patlama sınırları ve tutuşma enerjileri de değişkenlik gösterir: Uluslararası Kimyasal Güvenlik Kartı karbon disülfür için %1 ile %50 verir, hidrojen bilgi formları çoğu zaman %4 ile %75 belirtir ve karbon disülfürün tutuşma enerjisi için hesaplanmış bir değer, tabloların çoğunda yer alan ölçülmüş değerlerden çok daha yüksektir. Aşağıdaki sıralama ve sonuçlar bu farklara bağlı değildir.

Asetilen: bozunma ve bakır

Hava olmadan patlayabilir

Asetilen termodinamik olarak kararsızdır. Birleşik Krallık İş Sağlığı ve Güvenliği İdaresi (HSE), asetilenin hava veya oksijen olmadan da elementlerine, karbon ve hidrojene, patlayarak bozunabileceğini ve bozunmanın kendi kendini sürdürür hâle gelebileceğini açıklar. Bu nedenle bir yangın, geri tepme veya şaloma ile ısınan bir tüp, başlatıcı olaydan saatler sonra patlayabilir. Asetilen tüplerinin, gazın içinde çözündüğü asetonla emdirilmiş gözenekli bir dolgu malzemesi içermesinin nedeni budur: gözenekli dolgu her türlü bozunmayı yavaşlatır.

Patlamadan korunma açısından bundan iki pratik sonuç çıkar:

• "Yanmak için fazla zengin" diye bir durum yoktur. Saf asetilen yine de tepkimeye girebildiğinden üst patlama sınırı %100 olarak verilir. Bir kabı veya boruyu asetilenle dolu tutmak, diğer gazlarda üst sınırın üzerinde çalışmanın olabildiği şekilde bir güvenlik dayanağı değildir.
• Basınç başlı başına bir tehlikedir. Asetilen ekipmanı düşük basınç için tasarlanır. HSE kılavuzu, ekipman özellikle daha yüksek basınçlar için tasarlanmadıkça basıncın 0,62 bar (gösterge) değerini aşmaması gerektiğini belirtir; Büyük Britanya'da Acetylene Safety Regulations 2014, bu basınçta veya üzerindeki sıkıştırılmış asetilene özel kontroller uygular. Alev tutucular, bir bozunmanın veya geri tepmenin hat boyunca geriye ilerlemesini durdurur.

Bakır, gümüş ve asetilürler

Asetilen bakır ve gümüşle tepkimeye girerek son derece darbeye duyarlı ve patlayıcı olabilen metal asetilürler oluşturur. Kuru birikintiler sürtüldüğünde, darbe aldığında veya ısıtıldığında infilak edebilir; bu da onları başlı başına bir tutuşturma kaynağı yapar. Bu nedenle asetilen tesisat kuralları, asetilen hizmetinde alaşımsız bakırı yasaklar. Örneğin asetilene ilişkin Alman teknik kuralları, asetilenle temas eden parçalarda bakır oranı %65'in üzerinde olan bakır alaşımlarına izin vermez ve gümüş sert lehim alaşımlarını sınırlar.

Ex ekipman standartları aynı fikri ekipmanın, ortamın temas edebildiği dış yüzeyine uygular. IEC 60079-1'in 2014 baskısı, asetilen içeren ortamlara yönelik alev sızdırmaz muhafazalarda bakır ve bakır alaşımları için bir malzeme sınırlaması getirmiştir; IEC 60079-0'da da bakır alaşımlarına ilişkin bir madde vardır. IEC 60079-0'ın 2017 baskısının yayımlanmış özetleri bu gerekliliği, açıkta kalan alaşımların bakır içeriğine bir sınır (%65) ya da alternatif olarak nikel veya kalay kaplama gibi bir kaplama olarak tanımlar. Tam metin ve kapsam, sertifikada adı geçen baskıdan alınmalıdır.

Uygulamada bu, asetilen alanlarındaki ekipmanda pirinç kablo rakorlarını ve kör tapaları, bakır topraklama saplamalarını ve kuşaklama pabuçlarını, pirinç etiket plakalarını ve bakır esaslı sıkışma önleyici (anti-seize) macunları ilgilendirir. Nikel kaplı pirinç aksesuarların yaygın olmasının nedeni budur. Bir ürün IIC olarak belgelendirildiğinde malzeme değerlendirmesi sertifikanın bir parçasıdır, ancak sonradan eklenen aksesuarların (rakorlar, adaptörler, tapalar) da uygun olması gerekir.

Düz flanşlı bağlantılar

Flanşlı bağlantı, iki düz yüzey arasındaki bir alev yoludur ve cıvatalı kapaklı dikdörtgen muhafazalarda olağan yapıdır. IEC 60079-1'de asetilen ortamlarındaki flanşlı bağlantılara ilişkin özel bir madde vardır. 2014 baskısında bunlara yalnızca aralık en fazla 0,04 mm, alev yolu genişliği en az 9,5 mm ve muhafaza hacmi en fazla 500 cm³ olduğunda izin verilir. Bu nedenle asetilen için daha büyük IIC muhafazalarda bunların yerine kademeli (spigot), silindirik veya dişli bağlantılar kullanılır. Kısmi silindirik bağlantılara IIC için hiç izin verilmez.

Alev sızdırmaz panoların, kumanda istasyonlarının ve büyük buatların çoğu zaman IIC yerine IIB+H2 olarak sunulmasının başlıca nedeni budur: asetilen kısıtlaması olmadan flanşlı bir tasarım hidrojen için belgelendirilebilir. IEC 60079-1 2026'da yeniden revize edilmiştir; bu yüzden güncel kuralı sertifikada belirtilen baskıyla doğrulayın.

Sıcaklık sınıfı ve pay

Kendiliğinden tutuşma sıcaklığı (İng. AIT) 305 °C olan asetilen T2 (300 °C) gerektirir. Pay yalnızca 5 K'dir; bu nedenle birçok işveren, özellikle ortam sıcaklığının yüksek olduğu ya da ekipmanın sıcak proses hatlarına yakın durduğu yerlerde asetilen alanları için T3 belirler.

Asetilen nerede bulunur

Asetilen alanları hidrojen alanlarından daha az yaygındır, ancak kaynak ve kesme gazı depolarında ve manifold odalarında, kalsiyum karbürden asetilen üretiminde, bazı kimyasal sentezlerde ve alev spektrometrisinde yakıt gazı olarak asetilen kullanan laboratuvarlarda bulunur. Bunların her biri IIB+H2 değil, IIC ekipman (veya özellikle asetilen için belgelendirilmiş ekipman) gerektirir.

Karbon disülfür: düşük tutuşma sıcaklığı

T6 neden zorunludur

Karbon disülfürün excodex kütüphanesindeki kendiliğinden tutuşma sıcaklığı, Uluslararası Kimyasal Güvenlik Kartındakiyle aynı olarak 90 °C'dir. Bu, yaygın endüstriyel solventler arasındaki en düşük AIT'dir. T6 bandına (85 °C'nin üzerinde, 100 °C'ye kadar) düşer; bu yüzden yalnızca en yüksek yüzey sıcaklığı 85 °C olan T6 ekipman kabul edilebilir. Pay 5 K'dir.

Gündelik yüzeyler 90 °C'yi aşar. ABD NOAA kimyasal bilgi formu, karbon disülfür buharının sıradan bir akkor ampulle tutuşabileceği ve sıvının veya buharın buhar borularına, özellikle paslı olanlara temas ettiğinde tutuştuğu konusunda uyarır. Alçak basınçlı buhar, 90 °C'nin üzerindeki sıcak su, pompa gövdeleri, yataklar, kompresör basma hatları ve elektroniklerin soğutucuları potansiyel tutuşturma kaynaklarıdır.

Diğer özellikleri sorunu ağırlaştırır. Parlama noktası yaklaşık -30 °C'dir; dolayısıyla sıvı her olağan sıcaklıkta yanıcı buhar çıkarır. Buhar havadan yaklaşık 2,6 kat ağırdır ve zeminler boyunca, kanallara ve drenajlara akar. Alt patlama sınırı (APS, İng. LEL) çok düşüktür (excodex kütüphanesinde %0,6, güvenlik kartında %1).

Ekipman için anlamı

• Elektrik ekipmanı IIC ve T6 olmalıdır. Bu kombinasyonda bulunabilen ürün azdır ve T6, bir cihazın harcayabileceği gücü sınırlar. Ölçüm ve sinyalleşme için en kolay yol kendinden emniyetli enstrümanlardır.
• Motorlar ve ısıtıcılar zor kalemlerdir. Tasarımcılar çoğu zaman motorları, mili bir duvardan geçecek şekilde bölgenin dışına yerleştirir, basınçlandırılmış odalar kullanır ya da sertifikası 90 °C'nin belirgin biçimde altında gerçek bir en yüksek yüzey sıcaklığı belirten ekipmanı seçer.
• Elektriksel olmayan ekipman (pompalar, karıştırıcılar, mekanik salmastralar, dişli kutuları, fanlar) da ortamın ulaşabildiği yüzeylerde 85 °C'nin altında kalmalıdır. ISO 80079-36 ve ISO 80079-37 kapsamında imalatçı sürtünmeden kaynaklanan ısınmayı değerlendirir ve sonuç büyük ölçüde proses sıcaklığına bağlıdır.
• Proses ısısı tasarım aşamasında ortadan kaldırılmalıdır. Karbon disülfürün salınabileceği yerlerde buharla ısı izleme ve buharla ısıtılan ekipman genellikle uygun değildir; bunların yerine temperlenmiş su veya T6 tasarımlı elektrikli ısı izleme kullanılır.

Kuzey Amerika'nın bakışı

ABD Ulusal Elektrik Kodu (NFPA 70), karbon disülfürü uzun süredir ayrı tutar. 2008 baskısında Madde 500'deki Class I grup tanımlarına ait bir not, bazı kimyasal ortamların herhangi bir Class I grubunun önlemlerinin ötesinde güvenlik tedbirleri gerektirdiğini belirtiyor ve düşük tutuşma sıcaklığı (90 °C) ve alevini durdurmak için izin verilen küçük bağlantı aralığı nedeniyle karbon disülfürü adıyla anıyordu. NFPA verilerine dayanan grup tabloları da buna uygun olarak karbon disülfüre bir Division grup harfi vermez. IEC ve ATEX açısından cevap daha basittir: alev yolları için IIC, yüzey sıcaklığı için T6.

Karbon disülfür nerede bulunur

Başlıca kullanıcılar viskon elyaf ve selüloz film üretimi, bazı kauçuk kimyasalları ve tarım kimyasalları prosesleri ile onu solvent olarak kullanan laboratuvarlardır. Bu tesislerde ekipman tasarımını genellikle gaz grubu değil sıcaklık sınıfı belirler.

Hidrojen: en yaygın IIC gazı

Hidrojen açık ara en yaygın IIC gazıdır: elektrolizörler, rafineriler, amonyak ve metanol sentezi, jeneratör soğutması, akü şarj odaları ve dolum istasyonları. Sorunları sıcaklıktan çok tutuşma ve dağılımla ilgilidir:

• Kolay tutuşma. Minimum tutuşma enerjisi yaklaşık 0,017 ile 0,02 mJ'dir, yani metanın gerektirdiğinin onda birinden azdır; patlama aralığı da çok geniştir (excodex kütüphanesinde %4 ile %77; birçok bilgi formunda %4 ile %75).
• Kaldırma kuvveti. Havanın yaklaşık 0,07 katı yoğunluğuyla hidrojen hızla yükselir ve çatıların altında ve çatı boşluklarında birikir. Dedektörler ve havalandırma açıklıkları yükseğe yerleştirilmelidir.
• Görünmez alevler ve kendiliğinden tutuşma. Hidrojen alevleri gün ışığında neredeyse görünmezdir ve kazara meydana gelen yüksek basınçlı salımlar bazen belirgin bir kaynak olmadan tutuşmuştur; bu olgu HSE araştırma raporu RR615'te incelenmiştir.
• Yüksek AIT. AIT excodex kütüphanesinde 560 °C'dir (diğer derlemeler yaklaşık 500 ile 585 °C arası değerler verir); dolayısıyla T1 ekipman kabul edilebilir. Sıcak yüzeyler diğer iki IIC gazına kıyasla çok daha küçük bir endişedir.

Alev sızdırmaz ekipman için hidrojen dar IIC alev yolu aralıklarını gerektirir, ancak asetilene özgü kısıtlamaları gerektirmez. IIB+H2 işaretinin ifade ettiği budur: IIB'yi karşılayan ve yalnızca hidrojen için kanıtlanmış ekipman. Hidrojen hizmetindeki büyük flanşlı muhafazalar için olağan seçimdir. Kendinden emniyet için durum daha da basittir: IIC kendinden emniyetli bir devre tüm grup için tasarlanır ve üç gazın hepsi için uygundur; bu yüzden yalnızca hidrojene yönelik bir varyanta gerek yoktur.

Alev yolu ve yapı kısıtlamalarının karşılaştırması

Tablo, üç gazın alev sızdırmaz (Ex d) yapıyı ve seçimi nasıl etkilediğini özetler. Alev yolu değerleri IEC 60079-1'den (2014 baskısı) alınmıştır; engel mesafesi IEC 60079-14'ün bir montaj kuralıdır.

Buradan iki pratik kural çıkar. Birincisi, yalnızca IIC işaretli ekipman asetilen dahil tüm IIC gazları için tasarlanmış ve denenmiştir; dolayısıyla gaz grubu açısından üç gazdan herhangi biri için kullanılabilir, ancak sıcaklık sınıfının yine ayrıca kontrol edilmesi gerekir. İkincisi, bir sertifika her zaman özel kullanım koşulları (X eki) ekleyebilir; bu yüzden IIC ekipmanı bir asetilen veya karbon disülfür alanına monte etmeden önce sertifikayı okuyun. Alev yolu ilkeleri alev sızdırmaz muhafazalar yazısında açıklanmıştır.

Çözümlü örnek: tek tesis, üç IIC gazı

Bir kimya tesisinde Bölge 1 olarak sınıflandırılmış üç alan vardır:

1. Hidrojen kompresör binası. Tek IIC maddesi hidrojendir. Gaz grubu: IIC veya IIB+H2. Sıcaklık sınıfı: T1 yeterlidir; yedek parça ortaklığı için tesis standardı olan T3 kullanılır. Ex db IIB+H2 T4 Gb işaretli bir alev sızdırmaz kumanda istasyonu kabul edilebilir. IIB+H2 parçaların başka yere taşınmaması için alan çizimine ve ekipman siciline "IIC (yalnızca hidrojen)" notu düşülür.
2. Asetilen tüp manifold odası. Asetilen ve onun çözündüğü aseton salınabilir (aseton IIA, T1'dir, dolayısıyla gerekliliği değiştirmez). Gaz grubu: IIB+H2 değil, IIC. Sıcaklık sınıfı: asgari T2'dir; pay için T3 seçilir. Pirinç kablo rakorları ve tapalar, muhafaza için belgelendirilmiş nikel kaplı versiyonlarla değiştirilir ve bakır esaslı sıkışma önleyici macun kullanılmaz.
3. Bir viskon hattının karbon disülfür dozajlama alanı. Gaz grubu: IIC. Sıcaklık sınıfı: T6. Enstrümanlar kendinden emniyetli Ex ia IIC T6 Ga olarak seçilir. Dozaj pompası motoru, duvardan geçen bir mil sızdırmazlığıyla sınıflandırılmış alanın dışına yerleştirilir. Pompanın mekanik salmastrası imalatçısı tarafından gerçek proses sıcaklığında T6 için değerlendirilir ve bitişik bir hat için başlangıçta planlanan buharla ısı izleme, temperlenmiş suyla değiştirilir.

Örnek, örüntüyü gösterir: hidrojen esas olarak bir gaz grubu sorunudur, asetilen yapı ve malzeme kontrolleri ekler, karbon disülfür ise her şeyden önce bir sıcaklık sorunudur.

Sık yapılan hatalar

• Asetilen veya karbon disülfür alanında IIB+H2 ekipman kullanmak. IIB+H2 tam olarak bir IIC gazını, hidrojeni kapsar. Düzeltme: IIC (veya ilgili gaz için belgelendirilmiş ekipman) kullanın.
• Karbon disülfür için IIC T4 seçmek. IIC alev yollarını çözer, ancak yüzey sıcaklığını çözmez. Düzeltme: karbon disülfür T6 ya da yeterli payla 90 °C'nin altında belgelendirilmiş bir en yüksek yüzey sıcaklığı gerektirir.
• Asetilen hizmetindeki IIC ekipmana kaplamasız pirinç aksesuarlar eklemek. Rakorlar, tapalar ve adaptörler tesisatın bir parçasıdır. Düzeltme: malzemesi asetilen için kabul edilebilir, genellikle kaplı aksesuarlar kullanın ve sertifikayı kontrol edin.
• Zengin asetileni güvenli saymak. Asetilen hava olmadan bozunabilir. Düzeltme: basınçları asetilen ekipmanı için belirlenen sınırlar içinde tutun ve asetilen kurallarının gerektirdiği şekilde alev tutucular takın.
• Karbon disülfür çevresindeki elektriksel olmayan kaynakları ve proses ısısı kaynaklarını unutmak. Buhar hatları, pompa gövdeleri ve yataklar 90 °C'yi aşabilir. Düzeltme: bunları tutuşma tehlikesi değerlendirmesine dahil edin ve tasarım aşamasında ortadan kaldırın.
• Hidrojenin yüksek AIT'sinin onu düşük riskli bir gaz yaptığını varsaymak. Hidrojen çok zayıf kıvılcımlarla tutuşur ve hızla yukarı doğru yayılır. Düzeltme: elektriksel ve elektrostatik kıvılcımları kontrol altına alın, yüksek seviyeden havalandırın ve yüksek seviyede algılayın.

Sık sorulan sorular

Asetilen neden IIC gaz grubundadır?

Asetilenin MESG değeri yaklaşık 0,37 mm'dir, yani IIC için 0,50 mm'lik sınırın oldukça altındadır ve çok düşük kıvılcım enerjisiyle tutuşur. Kuzey Amerika Division sisteminde kendine ait bir grubu, Group A vardır. Bozunma ve bakır asetilür oluşturma eğilimi, IIC gerekliliklerinin üzerine ek yapı kısıtlamaları getirir.

Asetilen için IIB+H2 ekipman kullanılabilir mi?

Hayır. IIB+H2 ekipman yalnızca IIB gazları ve hidrojen için kanıtlanmıştır. Flanşlı bağlantılara ve bakır alaşımlarına ilişkin asetilene özgü kısıtlamaları karşılamayabilir ve asetilen karışımlarıyla denenmemiştir. Asetilen, IIC işaretli veya asetilen için belgelendirilmiş ekipman gerektirir.

Karbon disülfür için hangi sıcaklık sınıfı gerekir?

T6. Karbon disülfürün kendiliğinden tutuşma sıcaklığı 90 °C'dir ve yalnızca T6 ekipman (en yüksek yüzey sıcaklığı 85 °C) bunun altında kalır. Gaz grubu da IIC olmalıdır; dolayısıyla tam gereklilik IIC T6'dır ve bunu sunan ürün azdır.

Asetilenle neden bakırdan kaçınılmalıdır?

Asetilen bakır (ve gümüş) ile tepkimeye girerek sürtüldüğünde, darbe aldığında veya ısıtıldığında patlayabilen metal asetilürler oluşturur. Bu nedenle asetilen kuralları gazla temas eden bakırı ve yüksek bakırlı alaşımları kısıtlar; Ex standartları da asetilen ortamlarına yönelik ekipmanda kaplanmadıkça açıkta kalan bakır alaşımlarını sınırlar.

Hidrojen en tehlikeli IIC gazı mıdır?

Her açıdan değil. Hidrojenin MESG değeri en küçüktür ve tutuşma enerjisi çok düşüktür, ancak yüksek kendiliğinden tutuşma sıcaklığı nedeniyle sıcak yüzeyler daha az endişe kaynağıdır. Asetilen bozunma ve asetilür tehlikeleri ekler, karbon disülfür ise yüzeylerde 90 °C'de tutuşur. Her biri farklı bir açıdan en zorlu gazdır.

IIC ekipman karbon disülfürü kapsar mı?

Alev iletimi ve kıvılcımla tutuşma açısından evet: karbon disülfür bir IIC gazıdır ve IIC ekipman tüm grup için tasarlanır. Yüzey sıcaklığı açısından hayır: ekipman ayrıca T6 olmalıdır. İşaretin her iki kısmını ve sertifikadaki özel koşulları her zaman kontrol edin.

excodex'te ilgili yazılar

• Tipik gazlarla IIA, IIB ve IIC gaz grupları
• IIB+H2 nedir: hidrojen için ne zaman yeterlidir?
• MESG ve MIC: IIA, IIB ve IIC gaz gruplarının ardındaki iki deney değeri
• Alev sızdırmaz muhafazalar (Ex d): alev yolları iç patlamayı nasıl durdurur
• Sıcaklık sınıfları T1 ile T6
• Hidrojen güvenliğinin temelleri
• Araçlar: gaz kütüphanesinde hidrojen, asetilen ve karbon disülfür kartları, Ex işaret kontrolü, standart alanları IEC 60079-1 ve ISO/IEC 80079-20-1

Standartlar ve ek kaynaklar

• ISO/IEC 80079-20-1, gaz ve buhar sınıflandırması için malzeme özellikleri (gaz grupları, MESG ve MIC oranı, veri tabloları).
• IEC 60079-0, Ex ekipman için genel gereklilikler (bakır alaşımları dahil malzemeler).
• IEC 60079-1, alev sızdırmaz muhafazalar "d" ile ekipman koruması (alev yolları, asetilen ortamları için flanşlı bağlantılar, asetilen ortamlarında malzeme sınırlaması).
• IEC 60079-14, elektrik tesislerinin tasarımı, seçimi ve montajı (gaz grubu ve sıcaklık sınıfına göre seçim, flanşlı bağlantıların önünün engellenmesi).
• ISO 80079-36 ve ISO 80079-37, patlayıcı ortamlar için elektriksel olmayan ekipman.
• NFPA 70 (National Electrical Code), Madde 500 ve 505.
• HSE, Asetilenin güvenli kullanımı: hse.gov.uk
• HSE broşürü INDG327, Asetilenle güvenli çalışma: hse.gov.uk
• Uluslararası Kimyasal Güvenlik Kartı 0022, karbon disülfür: inchem.org
• NOAA CAMEO Chemicals bilgi formu, karbon disülfür: cameochemicals.noaa.gov
• HSE araştırma raporu RR615, Hidrojenin kendiliğinden tutuşması: literatür taraması: hse.gov.uk
• Hidrojenin temel özellikleri (Hydrogen Tools, ABD Enerji Bakanlığı destekli): h2tools.org
• Teknik değişiklik listesiyle IEC 60079-1:2014 önizlemesi: vde-verlag.de
• Kendiliğinden tutuşma sıcaklığını 585 °C olarak veren hidrojen özellikleri tablosu (yayımlanmış değerlerdeki dağılıma bir örnek), "Hydrogen cooling options for MgB2-based superconducting systems", PubMed Central: ncbi.nlm.nih.gov

Bu yazı excodex editör ekibinin hazırladığı genel teknik bilgidir. Geçerli standartların, ekipman sertifikalarının ve talimatlarının, ulusal mevzuatın veya yetkin bir kişinin değerlendirmesinin yerini tutmaz.